/, Vallei en Veluwe/Een dag van een nieuwe waterschapsbestuurder

Een dag van een nieuwe waterschapsbestuurder

2021-01-10T12:50:54+01:00 10 januari 2021|Tags: , , |

Beslissingen over water van eeuwen terug hebben nu nog impact, of lijken in eerste instantie onlogisch. Denk aan die dijk midden in een weiland, zonder ook maar een vijver of modderpoel in de buurt. Daarnaast leiden beslissingen van nu tot ontwikkelingen in de toekomst. Maar hoe neem je nu een belangrijke beslissing over grondstoffen van de toekomst, zonder hier alles over te weten? Een dagje Waterschap…

De dijk zonder water

Al eeuwen lang wordt het noordelijke deel van de Gelderse Vallei, inclusief Amersfoort, beschermd door de Grebbedijk in Wageningen. De Gelderse bestuurders waren verantwoordelijk voor het beheer van deze dijk. De Vallei viel onder het bisdom Utrecht. Bij hoog water stroomde de vallei onder en ontstond er een gevaarlijke situatie voor de inwoners. De relatie tussen de bestuurders van Utrecht en Gelderland was slecht. De Gelderse bestuurders gaven (te) weinig aandacht aan dit Utrechtse probleem.

En wat doe je in de dan als je op je buren niet kan vertrouwen? Dan bouw je zelf een extra dijk, waar je wel zeggenschap over hebt: De Slaperdijk. Bij hoog water houdt deze nieuwe dijk het water tegen. Utrechtenaren kregen zo extra tijd om te evacueren. Een dijk in 1652 gebouwd, midden in het landschap, waarbij je nu nog steeds in de verre omtrek geen water ziet glinsteren.

Zo leerde ik als nieuwe waterschapsbestuurder in de eerste weken veel over de eeuwenoude bestaansgeschiedenis van Vallei en Veluwe.  Leuke feiten over beslissingen van bestuurders honderden jaren terug. Beslissingen waar we nu nog dagelijks profijt van hebben.

Kaumera

Ik hoop als bestuurder ook bij te kunnen dragen aan de toekomstige kronieken van de waterschapsgeschiedenis van Vallei en Veluwe. Eén van de eerste onderwerpen waar het nieuwe waterschapsbestuur een besluit over mocht nemen was een kredietaanvraag voor Kaumera (link invoegen: ). Een prachtige innovatie voor het maken van een grondstof van de toekomst, welke gewonnen wordt uit afvalwater. Leuk dat ik als waterbouwer alles weet van asfalt, beton en klei, maar besturen gaat niet om wie de meeste technische kennis heeft. Juist als volksvertegenwoordiger kijk je met een andere bril naar problemen. Je kijkt naar belangen, verantwoording en risico’s.

Keuzestress

Maar hoe kom je dan tot een keuze als bestuurder? Vragen stellen, vragen stellen en nog eens vragen stellen. Is het een redelijk voorstel? Wat zijn de risico’s binnen het gestelde budget? Wordt het belastinggeld goed besteed? Draagt het bij aan de duurzame ambitie van het waterschap? En aan de belangen van mijn achterban? Draagt het de visie uit van mijn politieke partij? Allemaal vragen die de revue passeren en op basis waarvan je tot een weloverwogen beslissing komt.

Nu is Kaumera een prachtig innovatief voorbeeldproject, en was de keuze door het Algemeen Bestuur snel gemaakt om unaniem voor het desbetreffende onderwerp te stemmen. Maar er zijn ook veel onderwerpen die minder makkelijk zijn. Niet alles is zwart/wit, maar veelal grijs. Dan moet je op basis van weinig en abstracte informatie belangrijke keuzes maken, voor de inwoners van het waterschap.

Trots

Sinds de verkiezingen van 20 maart mag ik mij, samen met 29 anderen vol trots volksvertegenwoordiger noemen van het waterschap Vallei en Veluwe. Samen vormen wij het Algemeen Bestuur. We verschillen soms van perspectief en mening, maar gaan allen voor hetzelfde doel: droge voeten, voldoende en schoon water. Allen voor één doel, dat maakt het zo mooi.

Deze blog is eerder in de nieuwsbrief van CDA Amersfoort verschenen